یک لب تبسم   

 

         یک لب تبسم

 

همزاد و هم زبان منی، نور دیده ای

دوشت چه بار داشت که یکدم خمیده ای ؟

 

صف بسته شهامت و آزادی وطن !

از میهنت کی رانده به این جا رسیده ای ؟

 

وین اضطراب دیده و سوز دلت زچیست

با این تلاش از همه یاران بریده ای

 

آزار حس بیکسی وغربت و ستم

با شانه ی تحمل و همت کشیده ای

 

در امتداد رفعت اندیشه و نبوغ

گر عقل کل شوی گلی زین جا نچیده ای

 

غم نامه های کود ک و جریان قتل عام

با گوش دل ز مادر میهن شنیده ای

 

از دیگ بخت و سفره‌ء خالی سرنوشت

جز غصه کی لبی ز تبسم چشیده ای

 

لینک
دوشنبه ۱٤ امرداد ،۱۳۸٧ - کریمه ملزم پرکار