قامت فریاد   

*

           قامت فریاد

*

قامت ِ فریاد بگسست از تن ِ تنبور من

در گلو خوابیده اکنون نوحهء پـُر شور من

غربت و تنهایی ام ویرانگرِ جا ن و تن است

انتظارِ دستِ لطفم تا کند معمور من

نی صفای مهر و نی یک همدمِ جوینده ای

کی بود واقف کسی از جورِ من ناجور من

خنده در لب های شوقم خورده تیرِ حادثه

ای دعا منزل بزن تا عرشِ آن مستور من

ای صفای صبح ِ وحدت! میهنم را روز کن

شام غربت می مکد از چشمِ هستی نور من

سرخ می تابد چو قلبی در وجودِ آسیا

کشورِ فرهنگ و در خون خفتهء  مشهور من

 

 

لینک
شنبه ٢٥ آبان ،۱۳۸٧ - کریمه ملزم پرکار