سالروز پسرم   

به همه دوستانی که این در را می زنند سلام و احترام تقدیم می دارم.

به مناسبت  سالروز تولد پسرم  هارون جان راعون،  غزلی را که در ۱۳۷۲ برایش سروده بودم در اینجا می گذارم.

درست همان روزگاری که ما تازه تاجیکستان رفته بودیم و رژیم بعد از سفر ما به دست ( مجاهدین ؟! ) افتاد و هارونکم در مزار شریف مشغول خدمت مقدس عسکری بود.

           درد فراق

دوری ز دیده گان من ای آشنای من

فریاد من شنو به تو باشد صدای من

در بحر پر طلاتم امواج زندگی

غرق خیال روی تو ام ناخدای من

قلب شکسته، روح پریشان و رنگ زرد

این ارمغان توست که دادی برای من

یک عمر از فراق تو خون می خورم ولیک

باز آ حبیب من بنگر ماجرای من

بسمل ز تیر و ناوک چشمان تو شدم

بازم بزن به تیر که باشد سزای من

لینک
دوشنبه ٢۱ خرداد ،۱۳۸٦ - کریمه ملزم پرکار