آسایشستان

                 آسایشستان

*

غرور غنچه ها وا شد    جهان زیب تماشا شد

طلوع رستنی سر زد     سرود و نغمه پیدا شد

زمین پوشیده پیراهن     درخت از میوه آبستن

شگوفه ضامنش گشته    گرفته شاخه بر گردن

گلستان رنگه پوشیده      تبار غنچه خندیده

و  یا روی حقیقت را       ز روی خاک بوسیده

طراوت شاه خوبان شد    جهان آسایشستان شد

مسیحا از بهشت آیا       به شهر عشق پایان شد

زمین و مهر شد یک دست    بهار افسردگی را بست

به صوت بال غچی ها       سکوت غصه را بشکست

*

*

/ 77 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
روحاني

سلام زيبا بود از خوانش اش لذت بردم. با چند غزل بروزم

طاهره شریفی

وبلاگ قشنگی دارین . خوش شدم که اینجا آمدم. شعرهایتان واقعا پر احساس و تاثیر گذار است.

متین

سلام بزرگوار دعوتتان میکنم به خواندن اشعاری جدید منتظر قدوم مبارکتان [گل]

طاهره

سلام شعرتان زیبا بود موفق باشید

زیتون

روان شناسی رنگ لباس خانم ها +لینک زیتون۵

شبنم

سلام و درود بر شما استاد عزیز و شاعر گرتمی روز مادر را برای شما تبریک و تهنیت عرض میدارم و دستان مهربانت ر ا از درور می بوسم[گل][گل][قلب]

شبنم

سلام و درود بر شما استاد عزیز و شاعر گرتمی روز مادر را برای شما تبریک و تهنیت عرض میدارم و دستان مهربانت ر ا از درور می بوسم[گل][گل][قلب]

صدایی در سکوت تلخ

سلام بر خواهر گرامی خانم پرکار شعر زیبای تان را خواندم و لذت بردم منتظر تان در صدایی در سکوت تلخ می مانم بدرود

فرید صلواتی

این بار برای وطنی خواندم که سالهاست درفش کاویانش بر زمین مانده است[ناراحت]

aminiعبدالغفور امینی

خطاب به زن ا فغان زنی که درد و غم و رنج بیش یا ر تو ا ست زنی که شا م سیه روز و روزگا ر تو ا ست زنی که گو هر ا شکت همیشه از مژگا ن روا ن و سر به سر عمر در حصا ر تو ا ست غُلا م نیســـتی اما غُلا مِ بیش نه ای خشونت است به هرجا که انتظا رتو است زنی که هیچ ند ا ری به خویش استقلال همیشه پیروی ا ز حرف مرد کا رتو ا ست زنی که تیغ ستم می رسد زهر طرفی به خون تپیده ببین قلب د ا غدا ر تو است زنی که صِرف به زن بودنت گنهکا ری تو چون گلی و شرا یط همیشه خا ر تو است حقو ق حَقه ی تو غصب می شود همه جا زسوی آ نکه شب و روز در کنا ر تو ا ست برای بِه شد ن و صا حب حقوق شد ن ز هر زمان و به هر دور انتظار تو است زنی که ذره ی بهبود در حیا ت تو نیست غم کنون که فزو نترزسا ل پا ر تو ا ست فتا ده ای به قـفس چون اسیر پا ما ند ه فرا غت از غم و آ زا ده گی شعا ر تو ا ست امید و ارزوی تو همیشه در خاک است خمودو سرد و خزانگونه هر بها ر تو ا ست جنوری 2009